24 mei 2015

Begin mei werd een verhuurder veroordeeld wegens discriminatie op basis van vermogen. Nochtans mag een verhuurder de solvabiliteit van een kandidaat-huurder nagaan. Waar ligt de grens tussen selectie en discriminatie?

De veroordeling is een primeur in ons land. Het Interfederaal Gelijkekansencentrum was naar het gerecht gestapt nadat het sinds 2011 verschillende meldingen had gekregen over eenzelfde eigenaar die van kandidaat-huurders een arbeidscontract van onbepaalde duur en een minimuminkomen van 2.000 euro eiste. Verschillende aanmaningen en de vraag om een einde te maken aan het discriminerend gedrag hadden niets uitgehaald.

De rechter erkende de discriminatie op basis van vermogen. De vereiste van een arbeidscontract van onbepaalde duur overschrijdt de normale dekking van een risico op wanbetaling, aldus de rechter. Nochtans heeft een verhuurder het recht om de solvabiliteit van een kandidaat-huurder na te gaan. De vraag rijst dus: hoe kieskeurig mag u zijn bij de selectie van een nieuwe huurder?

Rechtvaardigen
De wet is duidelijk: discriminatie mag niet. U mag geen huurders selecteren op basis van leeftijd, seksuele geaardheid, burgerlijke staat, geboorte, geloof of levensbeschouwing, huidige of toekomstige gezondheidstoestand, handicap, een fysieke of genetische eigenschap, sociale afkomst, nationaliteit, zogenaamd ras, huidskleur, afkomst, nationale of etnische afstamming, taal, geslacht en vermogen.

Wanneer is er volgens de wet sprake van discriminatie? Als u kandidaat-huurders verschillend behandelt op basis van zo'n beschermd criterium, zonder objectieve en redelijke rechtvaardiging voor de verschillende behandeling.

Concreet mag u dus niet aan de telefoon de huurprijs van de woning opdrijven omdat u de naam van de kandidaat te exotisch vindt klinken. Of a priori weigeren om te verhuren aan een persoon met een handicap. U mag dat bijvoorbeeld wel weigeren als u een studio verhuurt met een tussenverdieping die niet bereikbaar is voor iemand in een rolstoel. Dan is het verschil in behandeling objectief en redelijk te rechtvaardigen.

Iemand weigeren op basis van zijn huidskleur of afkomst is dus altijd discriminatie, want dat verschil kunt u niet objectief of redelijk rechtvaardigen.

Directe en indirecte discriminatie
Er bestaat ook een onderscheid tussen directe en indirecte discriminatie. In het eerste geval weigert de verhuurder bijvoorbeeld botweg te verhuren aan buitenlanders, in het tweede geval verbiedt hij bijvoorbeeld honden, waardoor slechtzienden met een geleidehond geen kans meer maken op de woning.

Natuurlijk betekent dat niet dat u géén keuze mag maken onder kandidaat-huurders. U mag economische criteria hanteren, of kiezen op basis van het soort vastgoed dat u verhuurt. Stel dat u een flat verhuurt in een gebouw vol bejaarde bewoners, dan verhuurt u beter niet aan een gezin met jonge kinderen.

Wanbetaling
Hoe zit het met de inkomensgerichte criteria? Als verhuurder wil u zich natuurlijk indekken tegen wanbetaling, maar wat mag u wel en niet vragen om na te gaan of de kandidaat-huurder zijn maandelijkse huur zal kunnen betalen? ‘U mag de solvabiliteit van een huurder nagaan, maar dat moet geval per geval gebeuren, zonder op voorhand principieel een groep burgers uit te sluiten’, zegt directeur Jozef De Witte van het Interfederaal Gelijkekansencentrum. Een huurder op voorhand uitsluiten omdat hij een vervangingsinkomen heeft, mag niet want een selectie op basis van het soort inkomen mag niet. ‘De andere waarborgen die een huurder biedt, zoals een borg of een bewijs van betaling van eerdere huurgelden, mogen ook niet zomaar worden afgewezen', benadrukt De Witte.

Als een kandidaat de eerste maand huur niet kan betalen en geen huurwaarborg van twee maanden kan storten, dan haakt u als verhuurder beter onmiddellijk af, vindt Katelijne D'Hauwers, voorzitster van de belangenorganisatie voor vastgoedeigenaars Verenigde Eigenaars. Selecteer zorgvuldig, is haar belangrijkste raad. Vraag referenties van vorige eigenaars en bewijzen op papier: loonfiche, documenten van een vervangingsinkomen, aangifte van de personenbelasting voor zelfstandigen. Vraag ook meer details. Iemand met een gemiddeld inkomen moet misschien een hoge alimentatie betalen. Dat ziet u niet op de loonbrief. Een potentiële huurder is echter niet verplicht al die details te geven.

Het Interfederaal Gelijkekansencentrum is er zich evenwel van bewust dat het niet altijd makkelijk is voor een verhuurder om een selectie te maken op basis van de inkomens van een kandidaat en daarbij de antidiscriminatiewetgeving te respecteren. Het centrum publiceerde een praktische brochure voor huiseigenaars over discriminatie op de huisvestingsmarkt.

Bron:
Netto


Twitter Facebook Google-plus

VRAAG NU UW SCHATTING!

Denkt u eraan uw woning of grond te verkopen, maar zou u graag eerst een idee hebben van de waarde? Vul dan het contactformulier in en onze vastgoedexpert zal vrijblijvend bij u langskomen voor een uitgebreide waardebepaling.

Contacteer mij voor schatting

Vragen?

Indien je een vraag hebt, klik dan op onderstaande knop. Dan kan je een formulier invullen waarna wij spoedig contact met je opnemen.

Stel je vraag